Histerik Bir öykü
-Aysun dilekçeyi geri çekecekmiş.
-Ne diyorsun anne anlamadım.
-Aysun diyorum dilekçeyi geri çekecekmiş.
-Ne dilekçesi?
-Boşanma dilekçesi.
-Anneciğim o dilekçenin üstünden 15 sene geçti ne diyorsun Allah aşkına?
-Eve gelebilse boşanırdı aslında.
-Çorba pişti vereyim mi bir kase?
-Bir şey yaptım ben buna gel bir bak.
-Of anne televizyonu mu kapattın sen yine gel programın başlamıştır!
Hala aynı şeyleri tekrarlıyor. Evde bakan benim, ama ara ara bedenini terkeden aklı hala 15 senedir bizi mahveden kızında!
Artık öfkemi ya da üzüntümü ona da yönlendiremiyorum. Çünkü hasta....
Ben hem ona bakıyorum,hem de onun hatırlamadığım bir sürü şeyle uraşıyorum.
Cidden bu benim seçimim miydi?
Mümkün mü böyle bir şey?
Onca kitap okudum,onca terapi aldım ama bir türlü kurtulamadım bu kısır döngüden.
Her şey bende bitiyormuş!
Palavra!
Kim ister ki böyle bir yükle yaşamayı?
-Bir kahve içseniz dışarda.
-Çorbanı bitir anneciğim hadi.
-Çok sıcak bu biraz soğusun.
-Tamam anne soğusun.
Yorumlar
Yorum Gönder