Dünyanın Bütün Sabahları
Seninle konuşacak hiçbir şeyimiz kalmadı.
Bazen aklıma sorular geliyor, senin adına cevaplıyorum.
Çünkü üstümüzden 50 yıl da geçse sen aynı kalacaksın biliyorum.
Aynı bencillikle aynı hoyratlıkla!
Özlemiyor muyum?
Elbette özlüyorum...
Ama eski seni, eski beni...
Aramızda küslük olsa barışırdık geçerdi.
Ama artık aramızda küslük bile yok...
Aramız diye bir şey de yok!
Şu an sana son kez yazıyor gibi hissediyorum.
Ama biliyorum ki bu gerçek değil.
İnsan bir ömür böyle devam edemez...
Kimse ablası hiç olmamış gibi devam edemez biliyorum.
Kim kimin ablasıydı o da tartışılır ya!
Ama neyi farkettim biliyor musun?
Ben seni hep çok sevdim ama sen beni hiç sevmedin.
Ben hep sen de beni çok sev istedim.
Benim seni sırtımda taşıdığım gibi beni sırtında taşımana da gerek yoktu halbuki...
En ufak şeyde beni yok sayma istedim.
Bana o kadar çabuk arkanı dönme..
Bana kıyama istedim.
Ben hep seni kazanmaya çalıştım ama beceremedim.
Yine de kötü ol istemem ama bir ateş yakarsan ben olmayacağım...
En azından kendime bunu borçluyum...
Dünyanın bütün sabahları senin olsun, ben kendi gecemde de yaşarım!
Yorumlar
Yorum Gönder