Yorgunum
Dünyanın bütün arka sokaklarını yürümüş gibi yorgunum şimdi...
Sırtımı yaslayacak biri olmalı arkamda...
Ama öyle hızlı yürüdüm ki kimse yetişemedi sanırım arkamdan...
Dönüp bakıyorum nefes nefese kalmışlar ama yine de bırakmamışlar takibi.
İlk defa yalnız değilim.
Arkalarını dönüp gitmelerini bekliyordum yalan değil.
Alışık değilim merak edilip takip edilmeye...
Ama hoşuma gitmedi değil.
Şimdi hepimiz yorgunuz ama sarılınca geçecek biliyorum...
Yorumlar
Yorum Gönder