Histerik Bir Öykü 5
Kendine en çok acıyan millet biziz bence.
Melankoli bağımlısı,ilgi manyağı...
Kendim de dahilim buna.
Kafamda türlü türlü kavgalar ediyorum onunla..
O karşıma çıkıyor,yanıma geliyor ve ben her defasında reddediyorum onu.
Gelsin istiyorum belki de..
Ama bunun olmayacağını öyle iyi biliyorum ki!
Asla suçunu kabul etmeyecek,asla beni anlamayacak...
Ben burada kendimi yediğimle kalacağım, o da bir ömür beni suçlayıp kendini haklı görecek...
Ben sık sık kabuslarımda göreceğim onu,ağlayarak uyanacağım sonrasında...
Yorumlar
Yorum Gönder